Laat mij toe 2012 positief te beginnen : We hebben een nieuwe federale regering en we wensen ze veel succes. Vraag blijft wel of ze de vele problemen van dit land kordaat zal kunnen aanpakken en dan in het bijzonder deze die gerelateerd zijn aan het bouwgebeuren.
Het begon alvast niet goed met de stemmingmakerij rond de aftrekbaarheid van de hypothecaire kredieten, maar ook het overhaast afschaffen van de bouwpremies voor energiezuinig bouwen door de Vlaamse regering zitten nog vers in het geheugen. De indruk ontstaat dat de regeringen van ons land geen standvastige, betrouwbare partners meer zijn, waarmee je op lange termijn afspraken kan maken. Het bouwen van een gebouw is nu net één van de dingen die de bouwer, particulier of bedrijf, verplichten op lange termijn te denken en te plannen, al was het maar om financieel rond te komen. Op zo'n moment weet je graag of een bestaande regeling er binnen 10 jaar nog zal zijn. Zelfs op kortere termijn wil je het niet meemaken dat je een jaar tijd steekt in de voorbereiding van een groot project en dat de regelgeving dan net voor het indienen van het project gewijzigd wordt.
Het blijft vreemd dat beslissingen om premies af te schaffen op enkele maanden kunnen genomen worden, waar andere beslissingen al jaren blijven wachten. De splitsing van de orde van architecten bijvoorbeeld wordt steeds opnieuw vooruitgeschoven omdat de verantwoordelijke minister geen beslissing wenst te nemen. Meer algemeen echter moeten dringend maatregelen genomen worden omdat het gerecht sneller zou werken. U hoorde wellicht ook dat de bouwvergunning van het crematorium in Kortrijk, een werk van Souto De Moura dat we vorig jaar met KBKW nog bezochten, door de raad van state vernietigd werd. Het crematorium is ondertussen wel al in gebruik. Hoe het nu verder moet, weet niemand …
Het doet me denken aan de burgemeesters die hun termijn niet uitdoen 'omdat de burgers te mondig geworden zijn' en zij als burgemeesters voor zowat alles in hun gemeente persoonlijk verantwoordelijk gesteld worden. De architecten zijn in het bouwgebeuren wat de burgemeesters in de politiek zijn : dicht bij de mensen en voor alles verantwoordelijk.
Het wordt de klagers natuurlijk wel erg gemakkelijk gemaakt. Na de goedkeuring door het schepencollege of de provincie krijgt iedereen 30 dagen tijd om de beslissing aan te vechten en de drempel om bezwaren in te dienen is bijzonder laag : een briefje en een tiental euro volstaan om tegen elk project bezwaar in te dienen.
Begrijp me echter niet verkeerd : ik betwist geenszins dat aktiecomitees het recht hebben om bouwvergunningen aan te vechten door tegen beslissingen in beroep te gaan. Dat de termijn om tot een uitspraak te komen echter zo lang moet duren, is niet meer verantwoord. Geen enkel bedrijf of persoon kan het zich (financieel) permitteren een bouwproject voor onbepaalde tijd uit te stellen omdat de rechters de eerste paar jaren geen tijd hebben om de zaak te behandelen. De economische realiteit zit anders in elkaar.
Voor het Crematorium werd de beroepsprocedure nog door de raad van state behandeld. Ondertussen is de beroepsprocedure daar weggehaald en overgeheveld naar de hoge raad voor vergunningsbetwisting. Deze schijnt echter geenszins sneller te werken dan de raad van state. De invoering van vaste termijnen voor beroepsprocedures bij de hoge raad zouden een prioriteit moeten worden, dit naar analogie met de vaste termijnen voor het afleveren van een een stedebouwkundige vergunning of de beroepsprocedures bij de provincies. Op deze wijze blijft het recht op beroep behouden, zonder dat de economische realiteit van het bouwen eronder lijdt.
Johan Ketele, voorzitter KBKW. |
